مرا از سجده بر آدم معاف كن و من هم در عوض تو را آنچنان عبادت مى كنم كه هيچ فرشته و پيامبرى نتواند آنچنان عبادت كند ! خداوند متعال هم در جواب فرمود : هيچ نيازى به عبادت تو نيست ! من عبادت را از راهى مى خواهم كه خود ارده كرده ام ، نه از راهى كه تو ميخواهي ! و شيطان هم از سجده كردن خوددارى كرد و خداوند به او فرمود : فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌ . وَإِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِى إِلَى يَوْمِ الدِّينِ . ( 1 ) همچنين آن حضرت در حديث ديگرى ماجراى عجيبى را درباره يكى از عابدان بنى اسرائيل نقل مى كنند و مى فرمايند : يكى از عالمان بنى اسرائيل خدا را به قدرى عبادت نمود كه [ از فرط رياضت و سختي ] مانند چوبى باريك شد . خداى گرامى و بزرگ بر پيامبر زمانش وحى نمود كه به او بگو : به عزّت و بزرگى و شكوه خويش سوگند كه اگر مرا به قدرى عبادت كنى كه همچون چربى در ديگ جوشان آب شوى ، عبادتت را نخواهم پذيرفت جز آنكه از راهى كه تو را فرمان داده‌ام به سوى من بيايى ! ( 2 ) السلام عليك يا باب الله و ديان دينه شيخ صدوق ; در كتاب التوحيد مى فرمايد : « ديان » كسى است كه مزد بندگان و پاداش كارهايشان را مىدهد . و دَين يعنى جزاء و پاداش ، و چون مصدر است ، جمع بسته نمى شود . گفته مىشود : دان يدين ديناً ، و در ضرب المثل گفته مىشود : كما تدين تدان ، يعنى همان گونه كه جزا دهى جزا داده ميشوي . شاعر مى گويد :

--> ( 1 ) - تفسىر قمى ج 1 ص 42 ( 2 ) - ثواب الاعمال و عقاب الاعمال ص 203